Studio potters in de schaduw??

[Gerard MolenaarBijdrager]

Observatie:

We zien tegenwoordig een soort van tweedeling in de keramiek. Tijdschriften, galeries en tentoonstellingen hebben de neiging zich vooral te focussen op de conceptuele kunst, terwijl ander werk een beetje gedegradeerd is tot een marginaal verschijnsel. Wat is tegenwoordig de positie van goed gemaakte potten?

Studio potters dreigen tot een bepaalde “minderheid” te gaan behoren, zeker wat aandacht en exposure betreft. Dat betekent wellicht dat de pottenbakkersschijf en de beginselen van het bij-behorende proces tot een eind product op een zijspoor geraken en/of geheel worden genegeerd.
Zo blijft ook de ervaren niet professionele studiopotter erg onder de radar.

Is deze observatie juist en als dat zo is, wat kunnen we daar dan aan doen? Kan/moet ons nieuwe blad Klei daarin een rol spelen?

[Michel KuipersBijdrager]

De observatie is ten dele juist. Je gaat uit van een te eenvoudige tweedeling: gebruiksgoed aan de ene kant en conceptuele kunst aan de andere kant. Er is amper sprake van conceptuele kunst in keramiek. Misschien nog sterker, er is er weinig sprake van concept of inhoudelijkheid in algemene zin, maar dat terzijde. Het is helderder om een scheiding te maken tussen gebruiksgoed en keramische kunst. Bij de eerste staat de functie centraal, bij de tweede inhoudelijkheid. Twee onvergelijkbare eenheden waarbij het spreken in termen van niveau geen recht doet aan beide richtingen.
Het is wenselijk een podium te hebben voor gebruiksgoed maar een galerie of museum is daar niet de juiste plaats voor.
Het blad ‘Klei’ zou daar een rol in kunnen spelen. Het is dan wel belangrijk niet alleen over de techniek te spreken.

[Gerard MolenaarBijdrager]

Beste Michel,

Bedankt voor jouw indeling in gebruiksgoed en kunst. Die kan inderdaad zo gemaakt worden. Ik wil niet in een definitie discussie over kunst belanden. Maar ik zie de unica gemaakt in bijvoorbeeld de traditie van Bernard Leach (Phil Collins, Lisa Hammond, Nic Collins, Adam Buick e.a.) maar ook Geert Lap (zie Klei 4) wel als een artistieke of kunstuiting. Studio potters maken vaak potten voor een specifieke doelgroep. Mensen die in de potten die ze kopen meer zien dan alleen een gebruiksvoorwerp. Daarom moet er in dat werk een herkenbare en aantrekkelijke artisticiteit zichtbaar worden.

Wat ik met (conceptuele) kunst bedoelde, staat in een geheel ander kader en is bijvoorbeeld terug te vinden in ons laatste nummer van Klei. De pagina’s : 11 t/m 17 en ook 33 t/m 37. Maar ook in vele voorgaande nummers.

Mijn observatie is dat in menig opzicht de focus is komen te liggen op dit soort werk, werk dat tot meer ‘academisch gegronde kunst’ wordt gerekend en op diverse podia staat of wordt getrokken. De studio potter werkt juist daardoor te veel onder de radar. Dat betekent wellicht dat op den duur de pottenbakkersschijf en de beginselen van het bij-behorende maakproces op een zijspoor geraken en/of geheel worden genegeerd. Mijn vraag is daarom dan ook of ons blad, ons forum hierin een rol kan/moet spelen?

Graag zie ik observaties en opinies van jou en onze collega’s tegemoet

[Michel KuipersBijdrager]

Beste Gerard,

Wat je hier omschrijft als conceptuele kunst valt helemaal niet in die categorie. Het betreft hier misschien keramisch sculptuur maar dat noem je geen ‘conceptuele kunst’. Hou de termen die je gebruikt zuiver.

Het zou inderdaad aardig zijn als het blad meer aandacht zou geven aan gebruiksgoed, en dan niet alleen aan de techniek waarin dit wordt vervaardigd.

[KLEI>YokaModerator]

In mei is besloten dat er een extra dik septembernummer komt met als thema ‘Gebruiksgoed’. Dus nog even geduld!
Daarnaast is er in KLEI zeker meer aandacht voor de ‘echte’ pottenbakker: o.a. de rubriek ‘Zo doe je dat’, maar ook het artikel over de Leach Pottery.
Mvg Yoka

[Auteur]

Berichten